Category: Uncategorized

چاکرا چیست-09333648048
چاکراها (مراکز انرژی) مراکز هفتگانه قدرتند که در ستون فقرات در کالبد اثیری قرار دارند و در واقع رابط بین روح و جسم هستند. چاکرا کلمه ای سانسکریت و به معنای چرخ است. چاکراها مدام در حال چرخش هستند که به آنها نیروی حیات هم می گویند و از میان شبکه ای از مجراهای باریک به نام نادی در سراسر بدن جریان دارند. در حدود 72000 نادی در کالبد انسان وجوددارد. چاکراها روی نادی اصلی قرار دارند و در سرتاسر ستون فقرات امتداد دارند. چاکراها دوار هستند.
چاکراهای اصلی، اعضای حیاتی کالبد فیزیکی را کنترل می کنند و به آنها انرژی می دهند. چاکراهای اصلی مانند نیروگاهی هستند که اگر به خوبی کار نکنند، اعضای حیاتی ضعیف یا بیمار می شوند، زیرا برای درست کار کردن انرژی حیاتی کافی را ندارند. در شرق آنها را به نیلوفر آبی تشبیه کرده اند؛ دایره ای که گلبرگ ها احاطه اش کرده اند.
بدن ما شامل انرژی های مثبت و منفی است. سمت راست بدن حاوی انرژی مثبت و سمت چپ بدن حاوی انرژی منفی است. این انرژی ها بر مسیر چرخشی چاکراها نیز تاثیر می گذارند. به نظر می رسد هر چاکرا نام و رنگ به خصوصی نیز دارد که به طور مارپیچ از مرکز آن به سمت بیرون در حرکت است و به یکی از رنگ های رنگین کمان مربوط می شود. هزاران سال است که چاکراها در شرق شناخته شده و مورد استفاده قرار گرفته اند.

هاله چیست-09333648048
هاله میدان انرژی است که از داخل به خارج کلیه موجودات زنده و غیر زنده انتشار پیدا میکند ، هاله‌ای که در اطراف بدن انسان دیده میشود بر اساس احساسات مثبت و منفی دائما در حال تغییر میباشد.
اشیاء غیر زنده کم و بیش دارای یک هاله رنگی ثابت میباشند به این معنی که یک شئ ‌میتواند هاله‌ای چند رنگ داشته باشد و با این وجود الگو رنگ آن تغییری نکند .
همانگونه که گفته شد رنگهای اطراف انسان و دیگر موجودات زنده بسته به هیجانات مثبت و منفی تغییر میکند ؛ هاله از چندین لایه با تراکم های متفاوت تشکیل شده است و بصورت یک پوشش مرتعش رنگی با ضخامت چند پا بصورت گردابی بدور بدن می‌چرخد.
هاله بازتاب لطیف‌تر میدان و الکترو مغناطیسی شما نسبت به بدن اتری میباشد و هر چقدر رشد معنوی فرد بیشتر و از سلامتی در وضعیت بهتری باشد هاله او خالص تر و درخشتان‌تر میباشد.
هر چقدر هاله فرد تیره‌تر و کدرتر باشد از نظر معنوی ، ذهنی و فیزیکی نامتعادل تر بوده و یا بیمار است و سلامتی ، شخصیت و معنویت شما در هاله انعکاس پیدا میکند.
برای دیدن هاله شما نیاز به افزایش حساسیت چشمهایتان و گسترش دامنه ارتعاشات دریافتی به ماوراء نور مرئی را دارید و بخشی از افزایش توانایی دیدن هاله در مهارت و بهبود قدرت دید محیطی میباشد.

ریاضت چیست-09333648048
ریاضت پرهیز از برخی لذت ها و کارها در زندگی انسان که در راستای هدف خاصی می باشد و به دو صورت ؛
ریاضت جمالی
ریاضت جلالی
تقسیم میشود .
در ریاضت جمالی لباس عادی و پاک میپوشید از کلیه غذاهای حیوانی پرهیز میکنید و هر روز غسل میکنید و اوراد و اذکار مربوط به هدفی که دارید رو میگید و تعداد روز واجب برای هدفتون رو چله میشینید در اون مدت خاص که میتونه 3 یا 10 یا 40 یا 80 روز یا … باشه باید در همون مکان باقی بمونید وفقط برای رفع حاجت و غسل اونجارو ترک کنید البته در مدت چله هم باید باید یک حصار یا مندل به دور خودتون بکشید .
در مورد ریاضت جلالی همه این چیزهایی رو که گفتیم در مورد ریاضت جمالی هست به اضافه اینکه شخص باید لباسی از کرباس یا پشمینه بپوشه که البته هیچ گونه دوخت و دوزی در اون انجام نشده باشه در مدت چله حق کوتاه کردن مو و ناخن رو نداره و علاوه بر پرهیز حیوانی باید خرما و پیاز هم نخوره .
حالا بعضی سوال میکنند چه اجباریه این همه سختی رو تحمل کنیم , این ریاضتها چند علت داره :
اینکه باعث پاکی و تهذیب نفس میشه و صبوری و ارامش رو به انسان یاد میده کسی که چیزی رو به این سختی بدست بیاره قدرش رو میدونه و باعث میشه کسانی که اراده و پشتکار ندارن وارد این امور نشن اینکه ورود به دنیای ماورا و برخورد با موجودات ماورایی با همین جسم معمولی ما مقدور نیست و جسم ما نمیتونه انرژی های اون دنیارو تحمل کنه و این ریاضتها باعث افزایش انرژی درونی انسان میشه وتحمل فشارهای بیرونی جسم بالا میره .
اگر کسی همینطور عادی و معمولی با دنیا ماورا وموجودات ماورایی برخورد کنه نمیتونه اون انرژی هارو تحمل کنه و باعث ضرر های جانی و مالی حتی مرگش میشه .

علت تسخیر جسم انسان توسط اجنه و شیاطین-09333648048
1- عاشق شدن اجنه به انسان
2- آزار رساندن به اجنه به صورت ناخودآگاه و غیرعمدی
3- رفتن در مکان های متروکه و قبرستان ها
4- آسیب مادرزادی مانند داشتن موکل همزاد
5- اجنه توسط جادوگر مامور آزار شده باشد.
6- احضار و دعوت اجنه بدون استاد

جن زدگی و علائم آن-09333648048
1- سردرد دائم که سبب آن مریضی مشخصی نباشد.
2- کند ذهنی
3- بیهوش شدن
4- تنبلی و احساس گرفتگی و خستگی بدن
5- علاقه به ماندن در مکان های خلوت و تاریک
6- احساس وجود چیزی در داخل بدن
7- عرق کردن قبل و هنگام خواب
8- دیدن خواب های جن و کابوس
9- دیدن حیوانات مثل گربه و گرگ و سگ
10- جابجای چند متری در هنگام خواب
11- ناله کردن در خواب
12- دیدن پی در پی خواب های جنسی در خواب
13- دیدن شکل هایی به صورت لحظه ای که به سرعت ناپدید می شوند.
14- گم شدن اشیا
15- شنیدن صداهای فاقد منشا و عحیب و غریب
15- اختلاف بی دلیل با اعضای خانواده و دیگران
16- جنون یا دیوانگی اتفاقی
17- تشنج و بیهوشی بی دلیل که پزشک قادر به تشخیص آن نباشد
18- مشکلات جنسی و عدم تمایل به جنس مخالف
19- سقط جنین اتفاقی و بچه دار نشدن
20- عدم تمایل به ازدواج و نداشتن خاستگار و بهم خوردن ناگهانی نامزدی
21- مشکلات در عادت ماهانه زنان
22- پیچیده شدن بوی پیاز یا بوی خوش در فضا
23- جابجایی اشیا

علائم سحر و جادو چیست ؟-09333648048
علائم سحر چیست ؟ چگونه میتوان گفت فردی جادو شده یا نه ؟
علائم زیر نشان می دهد که فردی جادو شده یا نه ، پس به دقت علائم زیر را دنبال کرده و نتیجه گیری میکنیم ؛
1-بی نظمی در ساعت خواب
2-خواب های بی معنی و بی ربط یا کابوس
3- گرفتگی عضلات شانه ، کتف ، کمر ، گردن ، باسن یا پهلوها هنگام بیدار شدن از خواب
4-عدم تمایل به برخواستن از بستر
5-اسحال و دل بیچه بی دلیل از یک ساعت پس از بیداری
6- افسردگی
7- سردرد بی دلیل
8- مصرف زیاد نمک یا شکر
9- عطش زیاد به مایعات
10- ضعف بینایی
11- هیجان زدگی ناگهانی
12- ریزش موی سر
13- خوشحالی بی دلیل
14- ناراحتی بی دلیل
15- زردی صورت
16- عصبانیت شدید و بی دلیل
17- اختلال جنسی
18- عدم اشتیاق به واجبات شرعی
19- توهم و عدم تمرکز
20- گره بی دلیل در کارها
21- عدم ارتباط با دیگران و طرد شدن
22- کم شدن رزق و روزی

طلسم صبی-09333648048
طلسم صبی در کشور های عربی و جنوب ایران و بیشتر در استان خوزستان ، اهواز وجود دارد و افرادی که انجام می دهند به صبی های اهواز معروفند .
کسی که طلسم صبی انجام می دهد باید دوره ها و ریاضت های خاصی را برای تسخیر و احضار شیاطین و دیو ها و پریان گذرانده باشد .
عاملان طلسم صبی به حضرت داود نبی اعتقاد دارند .
طلسم صبی قویترین و موثرترین طلسم در بین طلسمات هست .
طلسم صبی نیز مانند هر نوع طلسم دیگری نیاز به قواعد و قانون های خود را دارد تا نوشته شود و کارایی داشته باشد برای نوشتن طلسم صبی باید شما قواعد آن را کاملا بدانید تا کارائی داشته باشد این میتوانید این مطلب صرفا برای اطلاع رسانی میباشد برای کسانی که به طلسم و طلسم نویسی علاقه داشته باشند لطفا سعی کنید به سمت این نوع طلسم ها نروید این طلسم ها بسیار خطرناک میباشند و ممکن است که دچار آسیب و مشکلاتی شوید که تا آخر عمر گریبان گیر شما یا خانواده تان شود .
یعنی هم با دیگر طلسم ها قوانین مشابهی دارد و هم با بسیاری از طلسم ها دیگر فرق میکند طلسم صبی،باطلسم دیگر فرق های دارد مثلا برای طلسم های محبت و طلسم های یهودی یا طلسم های رزق و روزی از قران استفاده میشود ولی در این نوع طلسم اگثرا از شی یا مایعات یا چیزهای دیگر استفاده میشود
نحوه نوشتن طلسم صبی
استفاده از نجسات در طلسم صبی
یکی از ارکان آن است که باید از نجسات استفاده شود در عده کمی هم دیده شده که از نجسات استفاده نمیکنند و فقط از وسیله های فرد استفاد میکنند.
در انجام طلسم صبی از آب منی و ادرار و خون و … می شود و گاهی زن و یا دختری که دعانویس صبی طلسم می خواهد باید با او همبستر شود تا طلسم نتیجه بخش باشد .
طلسم صبی یک طلسم شیطانی است بنابراین استفاده از نجسات و کثافات در اجرای این طلسم نیز صدق میکند استفاده از نجسات مانند آب منی فردی که برای طلسم کردن کسی،پیش دعا نویس می آید یا استفاده از خون حیض یا استفاده از خون حیوانات یا انسان ها برای رسیدن به اهداف خود استفاده میکنند .
نحوه نوشتن طلسم صبی
برای نوشتن طلسم طلسم صبی ابتدا باید موکل مخصوص احضار شود و سپس زن یا دختر با دعانویس همبستر شود ، سپس طلسم بر روی بدن شخص مورد نظر یا روی فلز یا کاغذ نوشته شود .

طلسم-09333648048
طلسم (به انگلیسی: Talisman) شیء یا نگاره‌ای متشکل از واژگان، شمارگان، اشکال و جداول است که دارای قدرت جادویی یا ماورایی است. زمان ماندگاری طلسم بسته به تعیین عامل و ارجاعات او به مبادی انرژی‌های غریبه است. تفاوت مهم میان دعا و طلسم، چگونگی فعال‌سازی آنها است.که دعا را به زبان مرسوم و کامل می‌نویسند، ولی در طلسم واژه‌هایی از دعا را با حروف مرموز می‌نویسند. به همین دلیل فهم نوشته‌های روی آن برای همه ممکن نیست.
معمولاً طلسم را بسته به عنصر وجودی شخصی که طلسم برای او نوشته می‌شود می‌نویسند. طبق تعاریف استادان علوم غریبه عنصر وجودی هر انسان می‌تواند آب، خاک، باد یا آتش باشد و طلسم شخصی را که مثلاً عنصرش آب است در رودخانه، دریا یا چاه می‌اندازند. معمولاً در نوشتن طلسم از جدول اعداد ابجد کبیر و صغیر استفاده می‌کنند.
در مفهوم کلی و کاربردی طلسم شیئی است که: بنا بر پاره‌ای از باورها دارای خاصیت‌ها و ویژگی‌های جادویی یا وابسته به مراسم مذهبیِ ویژه‌ای است که می‌تواند برای صاحب آن اقبال ارائه دهد یا احتمالاً او را از شر یا آسیب حفاظت کند.
نام
واژه طلسم از یونانی (τέλεσμα) به عربی (طِلَسم و جمعش طلاسم) و بعضی را اعتقاد بر آن است که کلمه طلسم مقلوب مسلط است و اصل آن عربی است و در اموری که تسلط یافتن مدّ نظر باشد کاربرد دارد و به همین صورت به فارسی و سپس به زبان‌های اروپایی مانند انگلیسی (talisman) راه یافته‌است.
تعریف
به باور معتقدان به طلسم، وقتی موضوع علم، تأثیر روح در روح باشد، سحر و وقتی تأثیر روح در جسم مدّ نظر باشد طلسم و وقتی تأثیر جسم در جسم مورد بحث باشد کیمیاء خوانده می‌شود.
تأثیر
از نظر معتقدین به طلسم، تأثیر طلسم در نتیجه کانونی یا متفرق کردن انرژی‌های موجود در مسیر واقعه‌ای است که دارندگان این علوم انجام می‌دهند.
ابزار
معمولاً طلسم را بر ابزاری که هماهنگی و همخوانی با موضوع دارند، ایجاد می‌کنند. در طلسم سیاه که برای از بین بردن شخص از آن استفاده می‌کنند، معمولاً مجسمه مومی شخص مورد نظر را درست کرده و بعد از آماده کردن فضای مناسب این عمل، سوزاندن بخورات، و خواندن ذکرهای مناسبه که روح عامل را در تجمیع انرژی‌ها و هیجانات لازمه یاری نماید، عامل با شمشیری که مخصوص این کار تهیه کرده سر مجسمه مومی را در لحظه قطعی از بدن جدا می‌نماید. ملاحظه می‌شود که در قتل عادی و مادّی هم از شمشیر و بریدن سر استفاده می‌شود.
انواع
مشهورترین طلسمات ایرانی عبارتند از: نظرقربانی، ببین و بترک، زبان ماهی، مازو، هفت مهره، دندان ببر، تربت‌دان، سم آهو، ناخن دندان دست پیشانی گلو جگر گرگ، گوز غلاغ، قاپ گرگ و دعای ام‌الصبیان.

جادوی سیاه-09333648048
جادوی سیاه به طور سنتی به استفاده از قدرتهای مافوق طبیعی برای مقاصد شیطانی و خودخواه نظیر قتل یا سرقت گفته شده است. معمولاً لفظ جادوی سیاه توسط کسانی به کار می‌رود که این نوع جادوگری را تأیید نمی‌کنند. برخی به عنوان یک نظریه می‌گویند که تمام اشکال سحر و جادو محترم است و فرقی نمی‌کند فرد دنبال کدام نوع برود، بدون در نظر گرفتن رنگ (سفید، خاکستری یا سیاه). این دیدگاه به طور کلی مرتبط با شیطان‌پرستی است. همچنین جادوی سیاه که از قدرتهای تاریکی است، معمولاً از یک نقطه مسیر سمت چپ دیده می‌شود؛ که دقیقاً در تضاد با سحر و جادوی سفید است. همچنین در این نوع از جادو بیشتر از انواع طلسمات و با استفاده از اجساد و موادّ مرده (گاهی نفرت انگیز و کثیف) مثل (خون، مو، پوست، مدفوع، ادرار، شراب و…)استفاده می‌شود. همچنین سحر و جادوی سیاه با سوء استفاده از مراسم مذهبی یا کتابهای آسمانی، غیبگویی و دیوشناسی مرتبط است.
جادوی سیاه یا سحر الاسود یا black magic از انواع جادوهای شیطانی هستن که شدیدا توسط آیینها و مذاهب مختلف ممنوع شده اند و تقریبا در بخشی از هر فرهنگ دیده میشن و تاریخچه طولانی دارند. برای مثال حتی در اساطیر یونان، شمنیسم، هندو و انواع جادوی غربی و عربی و نیز زمان پیامبران الهی هم وجود داشته و دارند. خود پیامبر اسلام هم تحت آسیب جادوی سیاه که به دست دشمنان ایشون انجام شده بوده و به همین دلیل دو سوره آخر قرآن برای محو کردن اثرات اون نازل شدن.
جادوی سیاه دانش اساسی هست برای آسیب به انسانهای مختلف و انجام امور خودخواهانه. حتی برای عده ای هم به عنوان منبع درآمد اصلی اونهاست برای مثال جادوی سیاه در بخش غیر مسلمان پاکستان توسط افرادی که هندو هستن بسیار رایج هست و ۹۰ درصد طرفداران اون هم خانمها هستن و درآمدهای کلانی رو برای آسیب به افراد بیگناه به جیب میزنن.
جادوی سیاه به روشهای مختلفی انجام میشه مثل استفاده از خون جغد، هیپنوتیزم، شیاطین و یا عروسکهای وودو، طلسمها و مراسم خاص و ….
ما تصور میکنیم که در قرن ۲۱ استفاده از جادو کم شده ولی متاسفانه این پدیده به قدری در دنیا شیوع پیدا کرده که حتی در برخی کشورهای کمونیستی هم اعتقاد ماورایی چندانی هم ندارن ممنوع هست. هر چند که جادوی سیاه علمی دشوار هست و اثرگذاری اون هم معمولا به زمان مناسب همچون وضعیت قمر بستگی داره ولی افراد زیادی هستن که حاضرند در ازای دریافت وجه از افراد، کسانی که مورد نظر اونها هستند رو مبتلا به جادوی سیاه کنند. این رفتارها معمولا ناشی از حسادت، دشمنی و کینه ورزی افراد نسبت به قربانی هست. البته مواردی هم مربوط به نزاع های قومی و رقابت بین افراد هست که بنابراین گاهی مجموعه ای از افراد تحت تاثیر قرار میگیرند.
البته گاهی جادوی سیاه نتیجه عکس داره و آسیب خودش رو به کسی که اون رو انجام داده و سفارش انجامش شدنش رو داده میرسونه. برای مثال افراد زیادی بودن که برای طلسمهای محبت زوری به ساحران مراجعه کردن و نتیجه عکس گرفتن. حتی به یک مورد گفته شده بود که فلان ماده جادو شده رو تو آب حل کنه و به خورد همسرش بده تا بیشتر دوستش داشته ولی همسرش بعد از چند روز میمیره. شاید بپرسید که طلسم محبت هم مگه از شاخه های جادوی سیاهه؟ بله… هر چیزی که باعث بشه روان شخص قربانی از وضعیت نرمال خودش خارج شه و مجبور به کاری بشه که در حالت منطقی اون رو انجام نمیداده و نتیجه خودخواهانه برای شخص جادو کننده داره از جادوی سیاه هست. بسیاری از کتب سحر سیاه عربی هم بر پایه همین طلسم های محبت زوری بین اشخاص هستن.
جادوی وودو
جادوی وودو یکی از خطرناک ترین انواع جادوهای سیاه در جهان به شمار میره. منشا این نوع جادو از قاره آفریقا هست و در طی دهه های اخیر وودو به هائیتی و کشورهای آمریکای جنوبی و بخشهای جنوبی کشور آمریکا هم سرایت کرده و کم کم تبدیل به بخشی از مذهب کشورهایی چون هائیتی شده و هودو نام گرفته.
در اصل وودو رو برای شفای افراد از راه دور ساخته بودن و از امور مقدسی بوده که کم کم دست افراد اشتباه افتاده و از اون پس به عنوان وسیله ای برای آزار یا کشتن استفاده شده.
وودو یا هودو از بی رحم ترین و کشنده ترین شکل جادوی سیاه هستن که توسط اتصال به طنابهای روحی فرد کار میکنه. وودو به نقاط انرژیکی فرد (نقاط طب سوزنی چینی) حمله میکنه و باعث میشه که تعادل اندام حیاتی به هم بخوره و سیستم انرژیکی فرد رو تخریب کنه.
نکته مهم در این نوع جادو استفاده از لباسی که شخص پوشیده، مو، ناخن، نواربهداشتی و یا عکس فرد هست که اون رو برای ساختن عروسکی که نماد قربانی هست به کار میبرن.
بخش قلب عروسک برای اجرای مراسم باز هست تا بعدا قلب زنده یک حیوان رو بیرون بیارن و در حالی که ضربان داره داخل بخش قلب عروسک میذارن. سپس اون رو توسط اصوات شیطانی شارژ میکنن و از ارواح برای اتصال عروسک و قربانی توسط طنابهای روحی نامرئی کمک میگیرن.
هنگامی که این اتصال برقرار شد سوزنهایی به داخل عروسک در نقاط طب سوزنی وارد میشه تا سیستم انرژیکی قربانی رو تخریب کنه.
این درد به خود قربانی هم میرسه و مهم نیست فاصله اش از جادوگران چه قدر باشه. گاهی برای شدت گرفتن قدرت جادو، به قربانی خاکستر مرده که با انرژی منفی ترکیب شده رو میخورونن و این باعث میشه که تسلط کامل به روح و جسم قربانی پدید بیاد.
همون طور که قبلا اشاره شد اساس این جادو بر پایه تخریب سیستم انرژیکی هست و برای مردان معمولا نقاط سر، انگشتان بزرگ دست و پا و در مورد زنان سینه ها و نقاط شخصی برای ترساندن و آسیب زدن مورد حمله قرار میگیره.
قربانی توسط این نوع جادو معمولا طی ۲۸ روز (چرخه ماه) کشته میشه ولی اگه روح و جسم و روان قوی داشته باشه ممکنه تا چند سال هم حملات ادامه داشته باشه تا کشته شه.
این جادو به قدری در برخی از دولتها هراس ایجاد کرده که تمرین جادوی سیاه از این نوع در کشورهایی مثل کانادا و خاورمیانه ممنوع هست.
از علائم بروز جادوی وودو در شخص میشه به موارد زیر اشاره کرد. همه اونها معمولا به صورت ناگهانی ایجاد میشن:
– بیدار شدن و ترس شدید در اوایل خواب
– دیدن دود سیاه یا قهوه ای در برابر چشمان در بیداری
– احساس درد در نقاط مختلف بدن
– درد شدید در ناحیه زبان که حتی میتونه فرد رو بیدار کنه و گاهی هم با خونریزی همراه هست
– اثر سوختگی بر بدن
– درد رگهای قلب
– باد کردن لب و بخش هایی از بدن بدون دلیل
– خستگی زیاد
– احساس انرژی منفی شدید در حد خودکشی
– خارش شدید در برخی از نقاط بدن
– احساس سنگینی بسیار زیاد
– اگرخونه هم تسخیر شده باشه در این صورت صدای شنیدن همهمه و ضربه به دیوار و زنگ تلفن و نوسانات برق هم ممکنه دیده شه
– تشدید اثرات در هنگام ماه کامل
– در نهایت مرگ
شما چه دچار وودو و یا انواع دیگه جادوی سیاه شده باشید معمولا ۵ روز قبل و بعد از ماه کامل حسهای منفی بالا رو به صورت شدید تر حس میکنید چون بسیاری از مراسمات جادوی سیاه به وضعیت ماه بستگی داره.

ارتباط جادوی سیاه و متعلقات شخصی
جادوی سیاه نوعی از سحر هست که شخص میتونه توسط نیروهای جادویی و شیطانی به مقاصد شخصی خودش برسه و یا باعث بروز آسیب و حمله به شخص یا اشخاص دیگه میشه. معمولا این کار توسط مراسمات و کنترل موجودات غیر ارگانیک از جمله جنهای شرور و شیطان و … انجام میشه و وقتی این کنترلها به دست اومد میتونه از اونها برای ایجاد آسیب و حملات به موجودات استفاده کنه. این آسیب میتونه شامل ایجاد بدشانسی، جدایی، از دست دادن شغل یا همسر، آسیب روانی و فیزیکی و حتی مرگ و …. بشه.
تو این پست میخوایم ارتباط متعلقات شخصی و جادوی سیاه رو بررسی کنیم.
چیزهای شخصی مثل مو، ناخن، خون و مایعات بدن ارتباط انرژیکی شدیدی با صاحب اون دارن و به عنوان DNA روحی شناخته میشن. از طریق اونها، موجودات غیر ارگانیک میتونن شخص رو هر جا که باشن پیدا کنن. جادوگران توسط اونها میتونن اثرات جادویی خودشون رو به شخص برسونن. به خاطر همین هست که تو بعضی از نفرین های جادوی سیاه وجود مو و ناخن و … شخص لازم هست. اگر در اطراف خودتون افراد مشکوک به انجام جادوی سیاه میشناسید مراقب باشید که این موارد شخصی به دست اونها نیفته.
حتما در مورد عروسکهای وودو و ابزارهای مشابهش چیزهایی رو شنیدید. همونها که وقتی بهش سوزن بزنن شخصی که ناخن و یا مو و خونش به اون عروسک متصل باشه درد سوزن بهش میرسه. گاهی از عکس هم استفاده میشه ولی قدرت چندانی نداره. این نوع جادو تو انواع مختلفی از سیستمهای ماورایی دیده میشه.
اینکه ساحر بخواد مستقیما توسط جن یا سحر شما رو اذیت کنه احتمال آسیبش کمتر هست ولی اگه خون یا مایعات شما رو به دست بیاره و مراسم جادویی رو انجام بده گاهی میتونه کشنده باشه.
تو کشورهایی که این نوع جادو مرسومتر هست گاهی نه تنها شخص بلکه خاندان و نسلش هم ممکنه شدیدا تحت تاثیر قرار بگیره. ممکنه اثراتش رو به صورت تصادفات و یا بدشانسی های مکرر تجربه کنن.
هر نوع جادوی سیاهی با داشتن این متعقات شخصی طرف میتونه چندین برابر قدرتمند بشه حتی اگه توسط شخصی انجام بشه که دانش و توانایی زیادی تو جادوی سیاه نداره. البته گاهی هم این آسیبها از روی عمد نیست.
برای مثال شخصی که عاشق دلشکسته شده و روی نامه ی معشوقش گریه میکنه میتونه چنان حمله روانی قدرتمندی رو تولید کنه که به طرف آسیب زیادی برسه.
حتی جنهایی که شخص عاشق رو کنترل میکنن میتونن از طریق این ارتباط ایجاد شده وارد عمل بشن.
هنگامی که دو نفر عاشق میشن و یا ازدواج میکنن پیوندهای عمیق انرژیکی بین اونها پدید میاد که میتونه باعث انتقال حملات ماورایی از یکی به دیگری بشه. معمولا چند سال طول میکشه تا این ارتباط انرژیکی بعد از جدایی دو طرف قطع بشه و معمولا برای مردان زودتر از زنان رخ می ده.

جادو ( افسونگری )- 09333648048
جادو به ترفندهایی گفته می‌شود که برخی افراد انجام داده و می‌توانند از طریق این ترفندها قوانین طبیعت را دور زده و کارهایی خارق‌العاده بروز دهد. به فردی که جادو می‌کند جادوگر گفته می‌شود. در داستان‌ها، جادوگران می‌توانند افراد را طلسم کنند، جادوهای دیگر را خنثی کنند و در شکل و ظاهر افراد و اجسام تغییر به‌وجود بیاورند. در تخیلات داستان‌سرایان، جادوگران معمولاً این کارها را با خواندن ورد، کمک گرفتن از نیروهای فراطبیعی، استفاده از ترکیبی از اجسام، یا تهیه آش‌هایی مرموز انجام می‌دهند.
در متون باستانی اشارات متعددی به جادو و جادوگری شده‌است. در دوران پیش از مدرن در اروپای مسیحی باور بر این بود که جادوگران با شیطان در تماس هستند و از نیروی وی برای آسیب رساندن به مردم و اموالشان استفاده می‌کنند. در میانه سده ۲۰ میلادی باور بر این بود که جادوگران خوب و بد با هم در جنگ بودند. اعتقاد بر اینکه جادوگران مضر هستند به صورت یک ایدئولوژی فرهنگی در میان مردم شایع بود. اعتقاد به جادوگرها باعث شد که افرادی به عنوان شکارچی جادوگر به وجود بیایند که این افراد هنوز در بعضی از اقوام به خصوص در آفریقا به عنوان مثال در اقوام بانتو دیده می‌شوند.
واژه‌شناسی
واژهٔ «جادو» در زبان پهلوی jâdug بوده‌است. لیکن در پهلوی و نوشته‌های کلاسیک فارسی از جمله شاهنامه کلمهٔ «جادو» به معنی شخص جادوگر است. عملی که این شخص انجام می‌دهد «جادوی» است که به معنی جادوگری است یعنی امروز «جادوی» را «جادو» می‌گویند و ناچار «جادو» را «جادوگر» می‌گویند. دو نمونه از کاربرد «جادو» در معنی اصیل آن ذکر می‌شود: در خوان چهارم رستم (زن جادو=جادوگر) در شاهنامه آمده‌است «چو آواز داد از خداوند مهر / دگرگونه گشت جادو (=جادوگر) به چهر». در مثالی اخیرتر سعدی می‌گوید «همشیرهٔ جادوان (جادوگران) بابل / همسایهٔ لعبتان کشمیر»
واژه عربی سِحْر نیز در فارسی هم‌معنی با جادو استفاده می‌شود و جادوگر را ساحر نیز می‌نامند. واژه فارسی افسون در قدیم هم‌معنا با جادو استفاده شده اما امروزه معنای آن بیشتر نزدیک به طلسم یا وردهایی است که برای طلسم خوانده می‌شود. به کسی که افسون می‌کند افسونگر گفته می‌شود. تعویذ به وردها و دعاهایی گفته می‌شود که نوشته‌شده و همراه برده می‌شود. واژه نِیرَنگ نیز در قدیم به عنوان مترادف با جادو و افسون به کار می‌رفته‌است.
امروزه عبارت «جادو جَنبَل» یا «جنبل و جادو» به عنوان عنوانی تحقیرآمیز برای جادو به‌کار می‌رود.در قصه‌های فارسی عبارتی که به عنوان نمونه‌ای کلی از ورد جادوگران استفاده می‌شود به این صورت است: «اَجّی مَجّی لا تَرَجّی».
در اسلام
دین اسلام به جادوگری باور دارد. بنا به گفته قرآن در سوره بقره جادوگری توسط شیاطین از زمان سلیمان رواج یافت چنان‌که شیاطین برای اختلاف و جدایی انداختن و بروز انواع فتنه‌ها به مردم جادو را آموزش می‌دادند که خداوند دو ملک به نامهای هاروت و ماروت را مأمور ساخت تا راه مقابله با جادو را به مردم یاد دهند خداوند دربارهٔ جادو می‌فرماید: «ساحر هر کاری که کند و از هر دری که وارد شود خوشبخت و رستگار نمی‌شود.»
ترفندهای خیالی را در اسلام این‌طور نام برده‌اند و معنا و دسته‌بندی کرده‌اند (ترتیب موارد در دسته‌بندی زیر اصلاح شده‌است):
علم و فنّ تنویم یا خواب مصنوعی یا خواب مغناطیسی یا هیپنوتیزم.
جادو (در معنای خاص): ایجاد تغییری در عالم مادّه به روشی فراطبیعی به ارادهٔ جادوگر..
کیمیا: علمی که در مورد تبدیل مس، فلزّات، یا حتّی سنگ به طلا بحث می‌کند. تلاش در این زمینه منشأ به وجود آمدن علم شیمی شد..
هیمیا یا علم و فنّ طلسم‌ها: روش ترکیب قوای عالم بالا با موجودات عالم پایین.
علم و فنّ اعداد و اوفاق: دربارهٔ ارتباط اعداد و حروف مطالب با هم و تشکیل جداول خاصّی به صورت مثلّث یا مربّع و قرار دادن حروف و اعداد در خانه‌های آن برای رسیدن به مطالب مختلف به طرزی مخصوص.
علم و فنّ خافیه: در مود چگونگی تغییر و تکثیر حروف و اسامی چیزی که مورد نظر است و استخراج نام‌های ملائکه و شیاطین موکّل بر آنها. سپس دعا کردن با وردی که از آن‌ها تشکیل شده..
علم و فنّ احضار ارواح (شبیه لیمیا).
لیمیا یا علم و فنّ تسخیرات: چگونگی ارتباط با ارواح قدرتمند عالم بالا. (شبیه احضار ارواح).
مانند تسخیر جن
سیمیا: دربارهٔ چگونگی ترکیب اراده و قوای فیزیکی خاص برای کارهای عجیب.
از انواع آن علم و فنّ ریمیا یا تردستی یا چشم‌بندی در فارسی یا شعبده در عربی ست: روش استفاده از قوای فیزیکی و خصلتهای حواس انسان، برای وانمود کردن آثار خاصّی به چشم و گوش و حواس یا حتّی ذهن (یعنی به کمک قوهٔ خیال بیننده آثاری عجیب در نظرش مجسّم می‌کند که وجود ندارند). چه با روش‌های فیزیکی، مادّی و طبیعی؛ و چه چه فراطبیعی
پیشگویی یا غیب‌گویی: علم خبر دادن از حوادث در گذشته، حال یا آینده؛ که بر غیب‌گو پنهان است، با دخالت ارادهٔ غیب گو. این فن انواعی دارد:
عرّافی:عرّاف کسی ست که از کلمات و حالات و رفتار سؤال‌کننده پی به آیندهٔ او ببرد.
کهانت (در معنای خاص): کاهن کسی ست که برای او صاحب رایی از طایفهٔ جن باشد و او را به آینده خبر دهد. یا به امور مخفی خبر دهد. مثلاً فلان مال دزدیده شده کجاست؟ چه کسی فلانی را کشت؟ …
کیمیا، سیمیا، لیمیا، هیمیا و ریمیا را علوم یا فنون پنج گانهٔ مخفی می‌خوانند. کهانت در معنای عام یعنی برقراری رابطه با یک جن. کاهن نه تنها می‌تواند از جن در مورد گذشته، حال، یا آینده بپرسد؛ بلکه می‌تواند از او بخواهد کاری عجیب انجام دهد. زبان سحر و جادو زبان خاصی است و فقط برخی از حروف آن با فارسی و عربی مشترک است و بیشتر در نحوه نوشته شدن آن‌ها فرق است.
در جوامع اروپایی
در میان عوام در اروپا
تحت تأثیر قرار دادن وقایع، با استفاده از نیروی اسرارآمیز یا فراطبیعی
حقّه‌های مرموزی که برای سرگرمی اجرا شود.
بر حسب دسته‌بندی ریچارد کیک هِفِر، مورخ دانشگاهی:
جادوی روان‌شناختی: اولی بر روی ذهن دیگری تأثیر می‌گذارد تا آنگونه که جادوگر می‌خواهد عمل کند، مانند علاقه‌مند ساختن کسی به دیگری
جادوی خیالی یا توهمی: پدیدآوردن عجایب گوناگون به چشم بیننده. مانند جادویی که ضیافت شامی را پدید آورد یا جادوگر را نامرئی کند،
جادویی که تغییر فیزیکی واقعی در شیئی بوجود آورد، در این تقسیم‌بندی گنجانده نشده‌است. مثلاً معجزه
در افسانه‌ها:
جادوی واضح: جادویی است که به سرعت نتیجه‌اش ظاهر شود.
جادوی تدریجی و ظریف: جادویی است که اثرش به‌طور تدریجی و نامحسوس دنیا را تغییر می‌دهد.
در نظریات جدید؛ برحسب آنچه در جادو استفاده می‌شود (ممکن است همه یا بعضی موارد استفاده شود):
جادوی سرایتی: به کمک اجسام فیزیکی که زمانی با شخص یا چیزی که جادوگر می‌خواهد روی او تأثیر بگذارد، در تماس بوده‌است.
جادوی همسانی با استفاده از تصاویر یا اشیای فیزیکی است که به نوعی با شخص یا چیزی که می‌خواهیم تحت تأثیر قرار دهیم، شباهت دارد. مانند عروسک‌های وودو
در فرهنگ عام بر حسب تعالی:
جادوی متعالی یا جادوی سفید: از یک نیروی الهی کمک می‌گیرد و هدف متعالی دارد
جادوی پست یا جادوی سیاه: جادویی که با نیروهای پست از قبیل مرگ سر و کار دارد یا هدف شخصی دارد. مثلاً
برای آسیب زدن به فردی استفاده شود
با اجساد و موادّ مرده (گاهی نفرت‌انگیز و کثیف) سروکار دارد
احضار و گفتگو با روح مردگان مثلاً جهت گفتگو با روح عزیزی که مرده‌است یا برای گرفتن اطلاعات از روحهای مردگان به عنوان نوعی پیش‌گویی یا برای کمک گرفتن در انجام جادویی دیگر.
در فرهنگ عام برحسب روش؛ مواردی که بین مردم معروف است:
ورد: شناخته شده‌ترین عمل جادوگری، اوراد و حرکاتی است طبق روندی خاص (اغلب خواندنی، نوشتنی، حرکتی و گاه با وسایلی چون گوی و چوب دستی جادویی) که اجرای آن آن اثر خاصّی را به همراه دارد.
غیب گویی: یک عمل جادوگری مشهود دیگر است که هدف آن دادن اطلاعات دربارهٔ گذشته، حال و آینده(پیشگوییاست. این کار اغلب با ابزاری انجام می‌شود. انواع غیب گویی عبارتند از:
طالع بینی، فال‌گیری و تفسیر فال یا طالع
فال ورق: غیب گویی به کمک ورق فال‌گیری
غیب گویی به کمک رصد ستارگان
غیب گویی به کمک رمل و اسطرلاب
غیب گویی به کمک گوی‌بینی
مشورت با فردی غیرقابل رویت.
کهانت اگر با فردی از نوع جن مشورت انجام شود، آن را کهانت و مشورت گر را کاهن گویند. این لغت معانی دیگری هم دارد
نوع خاصّی از آن را ئی چینگ می‌نامند
عرّافی: غیب گویی با نگاه کردن به ظاهر فرد
غیب گویی به کمک جادوی سیاه
در مکتب تلما
آلیستر کراولی جادو به جای Magic به صورت Magick می‌نویسد و ظاهراً معنای خاصّی برای آن دارد.
موارد ظاهراً مشابه امّا متفاوت با جادو
تعریف اعمال مشابه دیگر در اینجا، کمک می‌کند تا متوجّه تفاوتشان با جادو شویم:
دعا و نیایش که یک عبادت است، اگرچه به ورد که نوعی جادو دانسته می‌شود، شبیه است.
عمل قربانی‌کردن برای یک موجود یا خدای مافوق طبیعی و سپس درخواست از این خدا یا موجود و میانجی گری آن خدا در اجابت آن عمل نیز در صورت اجابت به جادو شبیه است.
تفاوت دعا و جادو این است که:
دعا و عبادت نیاز به خواست شخص و موافقت یک خدا دارد که می‌تواند درخواست را رد کند. اما شرایط موفّقیّت شخصی و ناشی از عملکرد معیوب جادوگر است
هنگامی که دعا منجر به نتیجه نمی‌شود، به این معناست که خدا این‌گونه خواسته. اما هنگامی که جادویی مؤثر نمی‌افتد، به علت نقص در عملکرد جادوگر است.
جادو بیشتر دارای یک دستورالعمل خاص است. امّا دعا بدون تفکر و دقّت قبلی نیز صورت می‌گیرد.
بعضی بر این باورند که چه در دعا و چه در جادو به کار بستن خود باور یا ایمان است که نتیجه مطلوب را به بار می‌آورد. امّا نیایش‌گر به تأثیر خدا یا واسطه باور دارد. در حالی که جادوگر به تأثیر ارادهٔ خود از راهی غیرطبیعی ایمان دارد. کسی هم که اعتماد به نفس دارد به تأثیر ارادهٔ خود از راهی طبیعی ایمان دارد.
استفادهٔ نابجا از این کلمات
لغات مرموز اغلب عمداً یا سهواً در معنای یکدیگر به کار می‌روند. این سوء تفاهم‌ها گاه مهم می‌شوند. مثلاً:
عناصر شیمیایی توسط کیمیاگران با رمز نگاشته می‌شد
کیمیاگران در قدیم، برای رسیدن به سنگ کیمیا که فلزّات، مخصوصاً مس را به طلا تبدیل می‌کرد به‌طور سرّی تلاش می‌کردند. نتیجهٔ تلاش‌های آن‌ها کشف بعضی واکنش‌های شیمیایی و عناصر و … بود. آن‌ها این اعمال را کیمیا می‌دانستند و علایم ستاره‌شناسی را برای نشان دادن عناصر به کار می‌بردند. این علایم در شکل روبرو آمده. اّما اکنون معلوم شده که واکنش‌های شیمیایی حقیقی، طبیعی و غیر جادویی (در معنای عام)اند.
نجوم، یا علم ستاره‌شناسی در قدیم نوعی جادو تلقّی می‌شده. امّا اکنون پیش‌گویی به کمک ستارگان، از ستاره‌شناسی جدا شده‌است.
اعتقاد به جادو در میان ملل و ادیان
هر گاه نتوان چیزی را به‌طور جهانی اثبات کرد، اعتبار آن را می‌سنجند (یعنی اعتقاد یا باور به آن). وجود جادو نیز به‌طور جهانی اثبات نشده. امّا اعتبار نسبتاً جهانی دارد.
در دین یهود
تورات به کرات به مذمت و نکوهش جادو و جادوگری ویا استفاده از نیروهای غیرالهی پرداخته‌است. مانند:
به احضارکنندگان روح و جادوگران مراجعه نکنید. خواستار ناپاک شدن به وسیلهٔ آن‌ها نباشید. من خداوند هستم. تورات کتاب لاویان فصل ۱۹، آیه ۳۱
چیزی را با خونابه نخورید فال نگیرید. غیب‌گویی نکنید. فصل ۱۹، آیه ۲۶
بین تو، کسی که پسر یا دخترش را در آتش نابود کند، شعبده‌باز، غیبگو، فالگیر و جادوگر نباشد و افسون‌کننده (ی گزندگان) و احضارکنندهٔ روح و ساحر و کسی که از مردگان پرسش کند. تورات کتاب تثنیه فصل ۱۸ آیه‌های ۱۰و ۱۱
جادوگر را زنده نگذار. تورات کتاب خروج فصل ۲۲ آیه ۱۷
سلیمان پیامبر می‌توانست بر اساس اراده الهی با پادشاهی حیوانات ارتباط برقرار کند.
در دین اسلام
مطالب مربوط به حوادث عجیب در اسلام و خصوصاً قرآن چند دسته‌اند:
نابودی ناگهانی تمدّن‌هایی که به پیامبرانشان ایمان نیاوردند با عذاب به ارادهٔ خدا و نه پیامبر. مانند:
عاد
ثمود
…
خدا به آدم اسامی الهی را گفت، و او برمی‌شمرد. هنگامی که از فرشتگان خواسته می‌شود آن‌ها را دوباره تکرار کنند، نمی‌توانند، اما آدم می‌تواند. این توانایی خارق‌العاده و «اکتسابی» است. زیرا خداوند این توانایی را به موسی آموزش داد
معجزه: گذاشتن تأثیری عجیب بر عالم مادّه برای اثبات پیامبری فردی بدون دخالت ارادهٔ آن پیامبر. معجزه جزو فنون سحرآمیز نیست، زیرا ارادهٔ فرد در اثربخشی آن‌ها تأثیری ندارد؛ و توسّط عوام به نام جادو شناخته نمی‌شوند. مثال‌هایی از معجزه:
تبدیل شدن عصای موسی به ماری در صحرای سینا
تبدیل شدن عصای موسی به مار بزرگی در مقابل فرعون
تبدیل شدن عصای موسی به اژدها در مسابقهٔ جادوگری که فرعون مصر ترتیب داده بود.
تسلّط سلیمان به حیوانات، جن، نیروهای طبیعی مانند باد، و گفتگو با آن‌ها و فرمان دادن به آنها.
کرامت: گذاشتن تأثیری عجیب بر عالم مادّه به ارادهٔ خدا و بدون دخالت ارادهٔ آن فرد توسّط فردی که پیامبر نیست. در راستای انجام آنچه آیین الهی اش به او دستور می‌دهد.
«آصف بن برخیا» با دانشی که در مورد کتاب (شاید یعنی نام‌های الهی) داشته، از جنّی بدعمل که اصلاح شده بود و که نزد سلیمان بودنیز بهتر عمل می‌کرده.
جادو (در معنای اصطلاحی قرآن):
جادوگران در مسابقهٔ جادوگری که فرعون مصر ترتیب داده بود تکّه‌های کوچک مادّه را مانند مارهایی به حرکت درآوردند.
در قرآن آمده که دو فرشته به نام‌های هاروت و ماروت، جادوگری را به انسان یاد دادند و به او دستور دادند تا از آن فقط برای ابطال جادو استفاده کند. تا فرمانبرداری، خودداری و پرهیزکاری او را آزمایش کنند. امّا آن‌ها از جادو برای جدایی انداختن میان زن و شوهر استفاده می‌کردند.
چشم زخم: در سوره قلم، آیه آخر آمده: و بدرستی که نزدیک بود آنان که کافر شدند، هر آینه تو را توسّط چشمانشان (آسیب) بزنند هنگامی که شنیدند قرآن را؛ و می‌گویند که او دیوانه است؛ و (حال آنکه) آن (قرآن) جز پندی برای جهانیان نیست. البته بسیاری مفسران عقیده دارند که این آیه ارتباطی با چشم زخم ندارد.
در آیین هندو
این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آن‌را از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این برچسب را بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد.
همیشه عده بسیاری قبول داشته‌اند که آیین هندو و هند سرزمین جادو، هم مافوق طبیعی و هم از دیگر انواع آن بوده‌است. هندوئیسم یکی از معدود دین‌هایی است که متون مقدسی مانند وداس دارد و در آن در مورد جادوی سیاه و سفید هر دو بحث می‌کند. ودا آتاروا آن نوع ودایی است که با مانتراها سرو کار دارد و هم برای جادوی خوب و هم بد به کار می‌رود. واژه مانتریک در هند، به معنای «جادوگر» است، زیرا مانتریک، مانتراها، طلسم‌ها و نفرین‌ها را می‌داند و می‌تواند برای یا بر ضد انواع جادو استفاده شود. بسیاری از زاهدان پس از دوره‌های توبه و مدیتیشن به مقامی می‌رسند که دارای نیروای ماوراءالطبیعه می‌گردند. با این وجود، بسیاری این را انتخاب نمی‌کنند و در عوض از طریق ورود به عرصه روحانیت به نیروهای فراطبیعی دست پیدا می‌کنند. گفته می‌شود بسیاری از سیدهارها معجزاتی انجام داده‌اند که انجام آن‌ها غیرممکن است.
در قبایل غیر متمدّن
از قبایل بومی در استرالیا و نیوزلند گرفته تا قبایل ساکن در جنگل‌های بارانی آمریکای جنوبی، قبایل آفریقایی و ملحدان الحاد باستان، گروه‌های قبیله‌ای در اروپا و جزایر بریتانیا، نوعی تماس با دنیای ارواح در رشد این جوامع بشری، به چشم می‌خورد. نقاشی‌هایی که در غارهای باستانی در فرانسه موجود است، فرمول‌های جادوگری هستند که برای دستیابی به شکار موفق تولید شده بودند. بسیاری از عناصر تصویری بابلی‌ها و مصری‌ها نیز از منابع این چنینی گرفته شده‌اند. با وجود اینکه سنت‌های جادویی بومی تا به امروز باقی هستند، بعضی جوامع بسیار زود از زندگی کوچ نشینی به تمدن‌های وابسته به کشاورزی روی آوردند و رشد زندگی معنوی، انعکاس دهنده زندگی شهری بود. همان‌طور که بزرگان قبایل به شاه‌ها و بروکرات‌ها تغییر یافتند، شعبده بازان و استادان نیز به روحانیان و یک طبقه روحانیت تغییر یافتند. این تغییرات فقط در نام‌گذاری و اسم‌ها نبود. فعالیت‌های آن‌ها نیز تغییر یافت. در حالی که کلر شعبده باز قبیله برقراری ارتباط و رایزنی میان قبیله و دنیای ارواح طبق خواسته جمعی قبیله بود، نقش روحانی انتقال دستورهای خدایان به شهرها، از طرف خدایان و طبق خواسته جمعی خدایان بود. این تغییر نشانگر اولین غضب قدرت توسط ایجاد فاصله بین جادو و کسانی که آن را انجام می‌دادند بود. در این مرحله از توسعه بود که مناسک مدون و همراه با جزئیات پدید آمدند و زمینه را برای دین هایاسمی نیز فراهم کردند؛ مثلاً مراسم به خاک سپاری مصریان و مناسک قربانی کردن بابلیان، پارس‌ها، آزتک‌ها و مایان‌ها.
نفی جادو در میان ملل و ادیان
یهودیت، مسیحیت به‌طور رسمی، جادو را منع می‌کنند و همیشه جادوگران را با درجات مختلفی از شدت تعقیب و تنبیه کرده‌اند. این ادیان جادو را یا پندار باطل می‌دانند یا ناشی از دخالت موجودی (مانند فرشته یا جن) که با جادوگر پیمان بسته تا طبیعت را به خواست او دستکاری کند. البته در قرون وسطا، خرافه و طلسمات روایی و رواج فراوان داشته‌است. مثلاً:پاپ «اینوسان هشتم» طی صدور یک فرمان، ادعا کرد که «طاعون و طوفان‌های وحشتناک، نتیجه‌ای از اعمال زنان جادوگر است»

مسلمانان یا پیروان اسلام، به وجود «جادو» یا به عربی «سحر» به معنای خاصّی اعتقاد دارند و انجام آن («جادوگری» یا به عربی «سحر») را منع و نهی می‌کنند.
در روایات اسلامی پیش‌بینی شده که فردی به نام دجّال پیش از انقلاب مهدی موعود و استقرار حکومت جهانی او، با جادو و شعبده و فناوری زمان عدّهٔ زیادی را مخصوصاً از زنان و جوانان می‌فریبد و در کار حکومت خلل ایجاد می‌کند.
برخی فرضیه‌ها و نظریه‌های جادوشناسی
کسانی که به وجود جادو عقیده دارند، اثر بخشی آن را به چند علّت می‌خوانند:
به موجب عملی خاص، طبق دستورالعملی خاص؛
یا توسط قدرت اراده و خواست جادوگر؛
یا در صورتی که جادوگر عقیده داشته باشد می‌تواند ارواح مخاطب جادو و طلسم او را به این کار وادارد
یک بررسی که بر اساس نوشته‌های معتقدان به جادو در غرب انجام شد، نشان می‌دهد که پیروان آن عقیده دارند که جادو بر اساس یک یا چندی از اصول زیر کار می‌کند:
“نیروهای طبیعی که نمی‌توانند در حال حاضر توسط علم شناخته شوند” یا اصلاً نمی‌توان آن‌ها را به وسیله علم شناخت. گفته می‌شود که این نیروهای جادویی همراه با ۴ نیروی انسانی طبیعت وجود دارند: جاذبه، الکترومغناطیس، نیروی قوی و نیروی ضعیف.
«دخالت ارواح» شبیه به این نیروهای طبیعی فرضی، اما با هشیاری و هوشمندی خودشان. کسانی که به ارواح معتقدند، اغلب اوقات کل هستی را به شکل‌های مختلفی می‌بینند که بعضاً ساختار سلسله مراتبی دارد.
یک «نیروی جادویی»، از قبیل مانا یا نومِن، که در همه چیز وجود دارد. گاهی این نیرو در یک شی جادویی، مانند سنگ، طلسم یا dehk که جادوگر می‌تواند آن را دستکاری کند، وجود دارد.
یک «ارتباط جادویی متقابل درونی در عالم» که همه چیز را به هم مرتبط و مربوط می‌سازد و فراتر از همه نیروهای طبیعی است.
“دستکاری نشانه‌ها و سمبل هاً. پیروان تفکر جادویی معتقدند که سمبل‌ها برای اهداف دیگری به جز نشان دادن چیزها هم می‌توانند به کار روند: آن‌ها می‌توانند به طرز جادویی خواص فیزیکی شیئی را که نشان می‌دهند ایفا کنند. با دستکاری سمبل‌ها (و همچنین signals)، گفته می‌شود می‌توان واقعیتی را که این سمبل نشانگر آن است نیز تغییر داد.
اصول «sympathetic magic» مربوط به آقای جیمز جرج فریزر، که در کتابش با نام «شاخه طلایی» (ویرایش سوم، ۱۹۱۵–۱۹۱۱) به وضوح بیان می‌شود. شامل «قانون تشابه» و «قانون تماس» یا «سرایت». اینها، گونه‌های سیستماتیک دستکاری سمبل‌ها هستند. فریزر آن‌ها را به صورت زیر تعریف کرد:
«اگر اصول فکری را که جادوگری بر پایه آن‌ها نباشد، تحلیل کنیم، احتمالاً به ۲ مورد خلاصه می‌شوند: اول اینکه: شبیه، شبیه به خود را تولید می‌کند، یا اینکه یک اثر مشابه علت (دلیل) خود است و دوم اینکه: چیزهایی که زمانی در تماس با هم بوده‌اند، اگر از هم جدا شوند نیز، به تأثیر بر روی یکدیگر ادامه خواهند داد. قانون اول را قانون تشابه و دومی را قانون تماس یا سرایت می‌نامیم. جادوگر، از اولین قانون در می‌یابد که، می‌تواند هر اثری را فقط با تقلید از آن تولید کند؛ و از دومی در می‌یابد که هر کاری که بر روی شیئی انجام می‌دهد، بر روی کسی که زمانی با آن شخص ارتباط داشته اثر خواهد گذاشت.»
«تمرکز یا مدیتیشن». محدود کردن به یک شی یا اراده متصور به یک میزان مشخص، طبق آلیسترکرولی، باعث تولید یک پدیده جادویی و سحرآمیز می‌شود. یا باعث «ایجاد واقعه‌ای در مغر می‌شود که اساساً با اتحاد فاعل و مفعول (شیء) صورت می‌گیرد. ” (کتاب چهارم، قسمت اول: جادوگری). جادو، همان‌طور که پیشتر گفته شد، می‌کوشد با معطوف کردن توجه به شی (یا اراده) انتخاب شده به‌طور مداوم، دستاوردی را که گفته شد، تولید کند. برای مثال، اگر کسی مایل است بر روی یک خدا تمرکز کند، می‌تواند یک سیستم برابر یا همانند را به خاطر بسپارد و سپس هر شی را که می‌بیند، به آن “همانند یا برابر» کند.
آلیستر کرولی این‌گونه می‌نویسد: “”تعالی ذهنی توسط اعمال و کارهای جادویی همان نتایجی را خواهد داشت که در یوگا صریح و بی‌قید و شرط به دست می‌آید.”” بنابراین «جادوی» کرولی، یک نوع اصل ذهنی، جادویی را روحی می‌شود که برای تربیت ذهن برای دستیابی به تمرکز بیشتر طراحی شده. کرولی همچنین ادعا کرد که magick می‌تواند اثرات غیرمعمول را نیز داشته باشد؛ که در واقع این رابطه‌ای را با اصل اول در این لیست نشان می‌دهد. در عین حال، او هر گونه تلاش برای استفاده از این نیرو برای هدفی جز کمک به کسب (دستاوردی) ذهنی و روحی را به عنوان «جادوی سیاه» می‌داند.
«نیروی جادویی نیمه خودآگاه». برای آن‌ها که فکر می‌کنند نیاز دارند ذهن نیمه خودآگاه خود را قانع کند تا تغییراتی را که می‌خواهند، انجام دهند، همه روح‌ها و انرژی‌ها تصاویر و نمادهایی هستند که برای ضمیر نیمه خودآگاه معنا دارند. گونه دیگر این عقیده این است که، ضمیر نیمه خودآگاه توانایی ایجاد ارتباط با ارواح را دارد که می‌توانند کارهای جادویی انجام دهند.
“”وحدانیت در همه””؛ که بر اساس مفاهیم یکی بودن و عدم ثنویت(رد ثنویت) بنا شده، این فلسفه بر این باور است که جادو بیشتر از به کار بستن ذاتی خود در عالم نیست. اندیشه اصلی این است که، با فهم اینکه خود، نامحدود است، انسان می‌تواند طوری زندگی کند که خواهان توازن طبیعت باشد و بنابراین، فقط به عنوان یک خادم و جزء کوچک زندگی کند.
در واقع انسان هر کاری را که اراده کند می‌تواند انجام دهد چون خدا از روح توانای خود در او دمیده ولی نمی‌تواند در برابر خدا شورش کند چون توانایی روح او جزیی از توانایی بینهایت خداست پس جز کمتر از کل است.
در نتیجه انسان می‌تواند هر نوع جادویی را انجام دهد ولی خدا جادو را کاملاً حرام کرده پس از آن بپرهیزید.
نظریه‌های دیگری هم وجود دارد. جادوگران معمولاً این مفاهیم را با هم می‌آمیزند و حتی گاهی چند مفهوم را خودشان اختراع می‌کنند. به ویژه در جریان امروزی هرج و مرج جادوگری عقیده داشتن به هر مفهومی در مورد جادوگری نامعمول به نظر نمی‌رسد.
فنّ و روش جادوگری
اگر وجود جادو را باور کنیم شکست در جادو ممکن است دلایل واقعاً زیادی داشته باشد. با این حال چند مثال کوچک مفید است:
دنبال نکردن روند به‌طور دقیق
مناسب نبودن شرایط که مانع از هدایت نیروها می‌شوند
کمبود توانایی جادوگری
…
تاریخ جادوگری
تاریخ جادو
عقاید جادویی در اروپای غربی
عقیده به اعمال مختلف جادویی در اروپا و تاریخ غرب مرتباً ظهور کرده و کمرنگ شده، و این همه تحت فشارهای دین یکتاپرستی نهادینه شده یا بدبینی در مورد واقعیت جادو و خوب بودن علم گرایی بوده‌است. در دنیای عهد باستان (روم) جادو مثل امروز تا حدی عجیب و غریب پنداشته می‌شد. مصر، سرزمین hemeticism و بین‌النهرین و سرزمین پارس (ایران)، خاستگاه اولیه موبدان مکانهایی بودند که تصور می‌شد تخصص در امر جادوگری فراوان می‌باشد. در مصر، پاپیروس‌ها ی زیادی به یونانی، کپتیک و دموتیک بر جای مانده‌اند. این منابع، شامل نمونه‌های اولیه بیشتر فعالیت‌های جادویی است و آنچه که بعد، قسمتی از انتظارات است فرهنگ غربی از کارهای جادویی را تشکیل می‌داد، به ویژه در جادوی آیینی از همین بر جای مانده هاست. آن‌ها شامل نمونه‌های اولیه زیر می‌شوند: استفاده از کلمات جادویی که گفته می‌شد نیروی فرمان دادن به ارواح را دارند.
استفاده از عصاهای شعبده بازی و دیگر ابزارهای سنتی.
استفاده از حلقه جادویی برای دفاع از جادوگر در مقابل ارواحی که احضار یا زنده می‌کند؛ و
استفاده از نشانه‌های رمز آلود و تفکر sigil که در برانگیختن یا زنده کردن روحها به کار می‌رفت.
استفاده از مدیوم‌های روحی نیز در این متن‌ها وجود دارند؛ بسیاری از جادوها، بچه‌ای را طلب می‌کنند تا در حلقه جادویی آورده شود و به عنوان رابطی برای رساندن پیام‌ها از ارواح عمل کند. زمان امپراتور جولیان روم، که با تأثیرات مسیحیت مقابله می‌کرد، احیاء فعالیت‌های جادویی نو-افلاطونی را در پرده کرامات (theurgy) به خود دید.
در قرون وسطی

نویسندگان قرون وسطایی، که تحت کنترل کلیسا فعالیت می‌کردند، فعالیت‌های جادویی خود را محدود به مخلوط کردن عجایب و مجموعه‌هایی از طلسم‌ها کردند. آلبرتوس مگنوس را به درست یا غلط، انجام دهنده چنین فعالیت‌هایی می‌دانند. گونه‌های مخصوص مسیحی شده جادو در این دوره پدید آمدند. در اوائل دوران قرون وسطی، فرقه بقایای مقدس به عنوان اشیایی که برای تکریم و تعظیم و به عنوان دارنده نیروهای فوق طبیعی استفاده می‌شدند، پدید آمد. داستانهای باور نکردنی از نیروی این بقایای مقدس به جای مانده از قدیسان که باعث معجرات یا جادوها می‌شد، نه تنها برای شفای مریض، بلکه برای عوض کردن نتیجه یک نبرد بر جای مانده‌است. این بقایای مقدس به تعویذهایی تبدیل شده بودند و کلیساها تلاش می‌کردند نمونه‌های کمیاب و گرانقیمت آن‌ها را خریداری کنند، به امید اینکه مکانی شوند برای زیارت. مانند هر تلاش اقتصادی دیگری، تقاضا باعث افزایش عرضه شد. داستانهایی از بقایای مقدس معجزه‌آمیز قدیسان ساخته می‌شد. به عنوان مثال: «داستان‌های طلایی» از جاکوبس دُ وُراجین یا «گفته گوهای جادویی» اثر سزار هِیترباک محبوبیت خاصی هم داشتند. گونه‌های رسماً تجویز شده دیگری از جادوی مسیحی نیز موجود بود. مثلاً شیطان‌شناسی و فرشته‌شناسی که در اولین grimoireها که پایه این شیطان‌شناسی‌های مسیحی را تشکیل می‌دهد، جادوگر را ترغیب می‌کند خود را با روزه گرفتن، عبادت (دعا) و قربانی کردن تقویت کند، تا با استفاده از نام مقدس خدا به زبان‌های مقدس، بتواند از نیروی الهی برای مجبور کردن شیطان به ظاهر شدن و در خدمت اهداف شهوت‌آمیز و حرص آلود او بودن، استفاده کند. عجیب نبود که کلیسا این مناسک و اعمال را همگی رد می‌کرد. در قرن سیزدهم، نجوم (ستاره‌شناسی)، نام‌های بزرگی داشت: در انگلستان، برای جوهان دُ ساکربُسکو، در اروپا، گوییدو بُناتی ایتالیایی که اهل فُرلی بود.
جادوگری در رنسانس
تاریخ جادو
پیشنهاد می‌شود با قسمت زیرین ادغام شود.
اومانیسم رنسانسی ظهور مجدد hermeticism و دیگر گونه‌های نو-افلاطونی جادوگری آیینی را به خود دید. از طرف دیگر رنسانس و انقلاب صنعتی ظهور علم گرایی را به شکل جایگزینی شدن شیمی به جای کیمیاگری، رد نظریه بطلمیوسی در مورد جهان و رشد تئوری جرم تجربه کردند. تنش‌هایی که توسط رفرماسیون پروتستان بوجود آمد، تحولی را در تعقیب و آزار مخالفان فکری بخصوص در آلمان، انگلستان و اسکاتلند پدیدآورد؛ ولی نهایتاً، الهیات جدیدِ پروتستانی، با به زیر سؤال بردن عقیده‌ها و مناسک دینی که بخواهد برای اهداف زمینی و جادویی به کار رود، دشمنی جدید را برای جادوگری آغاز کرد. علم گرایی نیز بیش از دین، دشمنی خونی تر برای جادوگری محسوب می‌شد. هم‌زمان با جادوگری آیینی و مخصوصی که توسط تحصیل کردگان انجام می‌شد، فعالیت‌های عامه روزمره کسانی که در سرتاسر اروپا به جادوگری می‌پرداختند وجود داشت که یکی از این گروه‌ها مردم حیله‌گر و نیرنگ باز در بریتانیای کیبر بود. در فعالیت‌های جادویی شان، از ستاره‌شناسی، عقاید و رسوم عامه (فولکلور) و گونه‌های تحریف شده جادوگری مسیحی برای پاسخ به نیازهای مشتریان بهره می‌گرفتند.
جادوگری و مسلک رومانتیک (رومانتی سیسم)
آزمایش‌ها تجربی بارون کارل ریشن باخ با Odic force که متعلق به او بود، تلاش کرد خلاء بین جادوگری و علم را پر کند. دوره‌های دیگری نیز در حدود اواخر قرن نوزدهم پدید آمدند که علاقه به جادوگری در آن‌ها رشد کرد، در آن زمان نمادگرایی و دیگر اثرات رومانتی سیسم علاقه جدیدی را به روحانیت جادویی و عجیب و غریب ایجاد کردند. استعمارگری اروپا که غربی‌ها را با هند و مصر در ارتباط قرار می‌داد، عقاید جادویی و عجیب دیگری را به اروپای آن زمان معرفی کرد. در نیمه دوم قرن نوزدهم تعداد زیادی مؤسسات جادویی تشکیل شد که شامل Hermetic Order of the Golden Dawn و Theosophical soccienty و به ویژه گونه‌های دیگری جادوگری در مورد فراماسونری بود. The Golden Dawn اوج قدرت خود را با جذب سرشناسان فرهنگی مانند ویلیام باتلر ییتز، الگونان بلک وود و آرتور میکن به دست آورد.
جادوگری در قرن بیستم
تاریخ جادو
احیاء مجدد علاقه به جادوگری در انگلستان با لغو آخرین قانون جادوگری در سال ۱۹۵۱ از سر گرفته شد. این سرنخی شد برای جرالد گاردنر تا اولین کتاب غیر داستانی (واقعی) خود به نام «جادوگری امروز» را منتشر کند که در آن، او ادعا می‌کرد وجود یک فرقه (جادوگری) را که به دوران اروپای پیش از مسیحیت بازمی‌گشت، آشکار کند. او جادوگری و دین را به گونه‌ای آمیخت که ملت در روشنفکری، مرزهای بین این دو موضوع را تشخیص نمی‌دادند. دین تازه انتشار یافته گاردنر و بسیاری دیگر، به فضای دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ قدم گذاشتند که در آن زمان ضد فرهنگ هیپیها نیز علاقه دیگری را به جادوگری، روحانیت و دیگر اعمال خارق‌العاده طبیعت بوجود آورده بودند. شاخه‌های مختلف نو-الحادی (بی‌دینی نو) و دیگر دین‌های زمینی که از زمان گاردنر تاکنون انتشار یافته‌اند، طرح ترکیب جادوگری و دین را دنبال می‌کنند. برخی از فمینیست‌ها که روند جادوگری مربوط به ضد فرهنگ را دنبال می‌کردند، یک حرکت مستقل برای پرستش الهه را در پیش گرفتند. این عمل، آن‌ها را به سنت دین جادویی گاردنری مرتبط ساخت و در عوض تأثیر زیادی بر روی آن سنت نیز از خود بر جای گذاشت.
عقاید
برخی مردم در غرب یا به گونه‌های مختلف جادوگری عقیده دارند یا آن‌ها را انجام می‌دهند. دو نهاد Golden Dawn و آلیستر کرولی و پیروانشان، به احیاء مجدد سنت جادوگری در دنیای انگلیسی زبان قرن بیستم معروفند. جنبش‌های مشابه دیگری نیز در حدود همین سال‌ها انجام پذیرفت که عمدتاً در فرانسه و آلمان متمرکز بودند. بیشتر تصدیق می‌کنند و به عنوان نو-کافرها (نو-مشرکان) تلقی می‌شوند. سنت‌های دیرینه بومی جادوگری به عنوان کفر (الحاد) پنداشته می‌شوند. آلیستر کرولی املای “magick” کلمه جادویی را قبول داشت و آن را به عنوان «علم و هنر ایجاد تغییر که مطابق با اراده باشد» می‌دانست. منظور او هم اعمال عادی و روزمره‌ای که توسط اراده انجام می‌شود هست و هم جادوگری سنتی. در فصل ۱۴ کتاب خود به نام «جادوگری در تئوری و در عمل»، کرولی می‌گوید: «یک عمل جادویی چیست؟ ممکن است آن را عنوان هر واقعه‌ای در طبیعت که توسط اراده صورت می‌گیرد تعریف کنیم. ما نباید پرورش سیب زمینی یا بانکداری را از تعریف خود مستثنی کنیم. بگذارید مثالی بسیار ساده از یک عمل جادویی بزنیم: مردی که بینی اش را پاک می‌کند.» با وجود اینکه بسیاری از جادوگران، واژه «ملحد (کافر)” را ترجیح می‌دهند، “نو-الحادی (نوکافری)” را برخی واژه‌ای دقیق تر برای ارجاع علمی به آن می‌دانند؛ هر دو از لحاظ فنی واژه‌های صحیحی هستند، زیرا “نو الحادی» چیزی نیست جز یک شاخه کوچک الحاد و کفر. ویکا نیز یکی از سنت‌های مشهور در نو الحادی است، که یک دین جادویی همراه با تأثیراتی از Golden Dawn و کرولی است.
ویکان‌ها و دیگر پیروان جادوگری دینی مدرن از جادوگری به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌کنند. با این حال، همه آنها، آن تعریفی که کرولی از جادوگری دارد، ندارند و آن را برای مقاصد یکسان نیز به کار می‌برند. روکبی (۲۰۹–۲۰۰۴:۱۹۳) نشان می‌دهد که ویکان‌ها و جادوگران، این واژه را به اشکال بسیار متفاوت تعریف می‌کنند و آن را برای هدف‌های گوناگونی به کار می‌برند. بر خلاف تعدد عقیده‌ها، او به این نتیجه‌گیری می‌رسد که نتیجه کلی این کار بر روی کسی که آن را انجام می‌دهد، مثبت است.
جادو در قرن بیست و یکم
در بعضی کشورها در قرن ۲۱ام گزارش‌هایی از آزار و کشتار کسانی که به گفته مسوولان «جادوگر» خوانده می‌شدند، وجود دارد. عربستان سعودی تاکنون چندین تن را به جرم جادوگری اعدام کرده‌است که واپسین نمونه‌های آن در ماه دسامبر سال ۲۰۱۱ با اعدام یک زن و در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ با اعدام یک مرد به وقوع پیوست.
جادو در آثار هنری
جادو در تصاویر
جادو در ادبیات
در ادبیات غنایی:عشق، عنصر اصلی ادبیات غنایی بارها سنگ کیمیایی نامیده شده که ناخالصی‌ها را با درد و رنج از مس وجود عاشق می‌زداید و سپس آن را به طلا تبدیل می‌کند.
در ادبیات حماسی: در شاهنامهٔ فردوسی:
رستم در خان چهارم با زن جادوگر روبرو می‌شود
پس از جنگ اوّل رستم و اسفندیار، که رستم از ۸ تیری که به بدن او خورده بود، با درمان سیمرغ شفا یافت؛ در روز بعد به میدان آمد. اسفندیار شدیداً از زنده بودن او غافلگیر شد و گفت: «تو با جادوی زال چنین سالمی»
Broom icon.svg
در ادبیات داستانی:یک دسته از جادو را هم می‌توان در ادبیات داستانی دید که در آنجا، جادو به عنوان ابزار پلات عمل می‌کند، منبع شیء مصنوع جادویی و طلب برای به دست آوردن آن. جادو از دیرباز موضوع بسیاری از داستانها، به ویژه داستانهای خیال‌پردازی بوده‌است. می‌توان از کارهای هومر و آپولیوس، جام مقدس، فری کوئین اثر ادموند اسپنسر و نویسندگان جدیدتری مانند J.R.R. Tollcein و مرسدس لاکی و جی.کی. رولینگ نام برد. چنین جادویی هم می‌تواند توسط عقاید و اعمال واقعی به ذهن نویسنده خطور کند و هم ساخته ذهن خود او باشد. گذشته از این، هنگامی هم که نویسنده از کارها و اعمال واقعی الهام می‌گیرد، اثر، توان و نقش‌هایی که جادو ایفا می‌کند، ساخته ذهن خود او هستند. در چنین داستانهایی همیشه باید یک سیستم که به‌طور مناسبی رشد یافته‌است وجود داشته باشد. یک خصوصیت جادوی داستانی این است که توانایی انجام آن ذاتی است و از قدرت بیشتر افراد خارج است. در میانه زمین اثر J.R.R. Tollcein، این نیرو منحصر به غیر-انسانها بود – حتی آرگورن که دستهایش شفابخش هستند، مقداری خون جن و پری گونه دارد. اما برای بسیاری از نویسندگان، این نیرو برای گروه خاصی از انسان‌ها است، مانند کتاب‌های «هری پاتر» اثر جی.کی. رولینگ، کتاب‌های کاترین کرتز، «رمانهای درینی» یا دنیای «Lord Daray» اثر رندل گارت. این گروه اغلب، یک گروه سری یا تحت تعقیب است. در مقایسه، جادو در زمان‌های «دیسک‌ورلد» اثر تری پراچت به گونه‌ای کاملاً متفاوت استفاده شده‌است. به عبارتی، جادو نیروی اصلی در اثر Disc است و مانند نیروهای اصلی و عادی از قبیل جاذبه و الکترومغناطیس در دنیای ما عمل می‌کند. «عرصه جادویی» داستان Disc، به‌طور کلی، خرق واقعیت است که به یک سیاره صاف اجازه می‌دهد تا سوار بر پشت یک لاک‌پشت باشد. بر روی این سیاره مسطح به نام Disc، جادو به بخش‌های عنصری خود تقسیم می‌شود، همان‌طور که انرژی و نیروهای دیگر در فیزیک کوانتوم به همین صورت در می‌آیند. جادو از واحدهای پایه‌ای به نام thaum تشکیل شده که این نیز از اجزائی به نام “reson”ها (به معنای «چیزک») تشکیل شده که خود از ۵ «مزه» تشکیل شده‌اند: بالا، پایین، کنار، جذبه جنسی و نعناع. جادوگران در صحنه این داستان کم هستند و اغلب این توانایی، ذاتی است (به استثنای اینکه، هشت پسر یک هشت پسر باید جادوگر شود، حتی اگر آن پسر، دختر باشد) و به نوعی آموزش نیاز دارد. (باز هم با چند استثناء: رجوع کنید به «Sourcerry»). در این داستان، جادوگران باید، آنطور که انسان‌ها روی زمین از سلاح‌های هسته‌ای استفاده می‌کنند، از جادوی خود استفاده کنند؛ اگر این نیرو را داشته باشی عیبی ندارد، اما اگر در حال استفاده از آن تو را ببینند، آن موقع است که به دردسر می‌افتی. اثرات جانبی دیگر جادوی Discworld عبارتند از:
تضعیف نیروهای طبیعی از قبیل مغناطیس
کم شدن سرعت نور هنگام عبور از یک میدان قوی جادویی به میزان ۱ میلیونم.
اثر تقویت شده عقیده انسان بر روی واقعیت. بر روی تعداد کافی از افراد تأثیر می‌گذارند تا به یک خدا عقیده پیدا کنند و چنین خدای در پیش چشمان خودتان ظاهر می‌شود. («خدایان کوچک»)
این منجر به پدید آمدن قانونی به نام قانون علیت داستانی می‌شود- چیزها فقط به خاطر داستان اتفاق می‌افتند. اژدهاها آتش از دهان خود بیرون می‌دهند. نه به این خاطر که ششهایی از جنس آزبست دارد، بلکه چون این کاری است که آن‌ها انجام می‌دهند. (برای اطلاعات بیشتر به دیسک‌ورلد مراجعه کنید)
اضافه بر این، برای جادوی داستانی اصلاً غیرممکن نیست که از صفحات و مطالب خیالی به انجام عملی جادوگری بپردازد؛ سرنوشت «Necronomicon» هم که توسط اچ. پی. لاوکرافت به عنوان داستان خلق شده بود، چنین بود. او Necronomicon را آنچنان خوب توصیف کرد که نویسنده‌های مدرن زیادی کوشیده‌اند آن را به عنوان یک کتاب جادو تولید کنند. در پلاتهای داستانهای عملی تخیلی (بخصوص از نوع «سخت» آن)، در حالی که سعی می‌شود از جادو استفاده نشود، اغلب واقعیات خارق‌العاده‌ای نشان داده می‌شوند که پایه علمی ندارند و توضیحی هم برایشان داده نمی‌شود. در این موارد، خواننده باید ”قانون سوم” آرتورسی-کلارک را به خاطر آورد که: “هر فناوری بسیار پیشرفته‌ای غیرقابل تمیز و تشخیص از جادو است. ” عنصر جادو، جادو (بازی) به تصویر کشیده می‌شود، که در آن جادو خاصیتی است که در شرایط خاصی قابل دسترسی برای بازیگران است. جادوگران و جادوگری محصول عمده ادبیات داستانی ووشیا چین است که در بسیاری از فیلمهای هنرهای رزمی وجود دارد.